Copyright © polskiego tłumaczenia Krzysztof Fiertek, 2004.
"APT" i ten dokument są oprogramowaniem wolnodostępnym; możesz rozpowszechniać je i/lub zmieniać w zgodzie z postanowieniami "Ogólnej Licencji Publicznej GNU" (GNU General Public License) takiej, jak została opublikowana przez "Fundacje Wolnego Oprogramowania (Free Software Foundation); albo w wersji 2 tejże licencji, albo (twój wybór) w dowolnej późniejszej.
Więcej szczegółów można uzyskać, przeglądając plik zawierający pełny tekst licencji (w systemach Debian jest to plik /usr/share/common-licenses/GPL).
Normalnie APT wymaga bezpośredniego dostępu do archiwów Debiana przez sieć lokalną albo przez sieć internetową. Kolejną niedogodnością może być fakt, że nasz komputer, który pracuje na powolnym łączu takim jak modem, jest znacznie oddalony od innego komputera z szybkim łączem.
Rozwiązaniem tego problemu jest użycie pojemnych przenośnych nośników takich jak dyskietka Zip lub dysk SuperDisk. Nośniki te nie są wystarczająco pojemne, by zgromadzić kompletne archiwum Debiana, ale można śmiało dopasować podzbiór dużego archiwum wystarczający dla większości użytkowników. Pomysł polega na tym, by użyć programu APT do wygenerowania listy pakietów, które są wymagane, a następnie pobraniu ich na dysk, używając innego komputera z właściwą zwartością. Jest nawet możliwe, by użyć innego komputera z Debianem z zainstalowanym programem APT lub zupełnie innym systemem operacyjnym i programem narzędziowym do pobierania plików takim jak wget.
Osiągane jest to przez twórcze manipulowanie plikiem konfiguracyjnym programu APT. Rzeczą niezbędną jest poinformowanie programu APT, aby wskazywał na dysk z plikami archiwum. Należy zauważyć, że dysk powinien być sformatowany do obsługi systemu plików pozwalającego posługiwać się długimi nazwami plików (np. ext2, fat32 albo vfat).
APT będący do dyspozycji na obu komputerach daje najprostszą kombinację.
Zasadniczym pomysłem tej metody jest umieszczenie kopii pliku status na dysku
i użycie odległego komputera, aby uzyskać najnowsze pliki pakietów
i zdecydować, które pakiety trzeba pobrać. Struktura katalogów na dysku
powinna wyglądać następująco:
Plik konfiguracyjny powinien informować program APT, aby przechowywał swoje pliki na dysku, a także używał plików konfiguracyjnych z dysku. Plik sources.list powinien zawierać prawidłowe odnośniki, których należy użyć na zdalnym komputerze, a plik status powinien być kopią /var/lib/dpkg/status. Zauważ, że jeśli używasz lokalnego archiwum musisz użyć tych samych odnośników o identycznej składni.
apt.conf musi zawierać niezbędne wpisy, by APT korzystał z dysku:
Pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić na oddalonym komputerze z Debianem to
zamontować dysk i przekopiować na niego plik /var/lib/dpkg/status.
Trzeba także utworzyć stukturę katalogów przedstawioną we "Wprowadzeniu":
archives/partial/ i lists/partial/. Następnie niesiemy
dysk do oddalonego komputera z szybkim łączem i konfigurujemy plik
sources.list. Na oddalonym komputerze wykonujemy kolejno:
W tej chwili katalog disc zawiera wszystkie pliki indeksowe oraz archiwa
niezbędne do aktualizacji maszyny z Debianem. Bierzemy dysk z powrotem do
siebie i wpisujemy:
Do prawidłowego działania koniecznie należy podać plik status z lokalnej maszyny. To jest bardzo ważne!
Jeśli używasz dselect, możesz wykonać bardzo ryzykowną operację skopiowania disc/status do /var/lib/dpkg/status, tak że wszystkie zmiany, których dokonałeś na odległym komputerze, będą przeniesione. Mocno zalecam, aby dokonywać doboru pakietów tylko na lokalnym komputerze, ale nie zawsze jest to możliwe. NIE podmieniaj pliku status, jeśli dpkg lub APT były uruchamiane w międzyczasie!!
wget jest popularnym i przenośnym programem narzędziowym pobierania plików, który działa prawie na każdym komputerze. W przeciwieństwie do metody opisanej powyżej ta wymaga, aby na lokalnym komputerze była aktualna lista dostępnych pakietów.
Należy stworzyć katalog disc tylko na pakiety do pobrania z innego komputera. Użyta zostanie do tego opcja --print-uris programu apt-get, a następnie przygotujemy skrypt dla programu wget, który pobierze właściwe pakiety.
W odróżnieniu od poprzedniej metody działania ta nie wymaga specjalnych
plików konfiguracyjnych. Używamy jedynie podstawowych poleceń APT, by
wygenerować listę plików.
Plik skryptu /disc/wget-script będzie teraz zawierać listę wywołań programu wget, niezbędnych do pobrania potrzebnych archiwów. Skrypt ten należy uruchomić w bieżącym katalogu o punkcie montowania disc, tak aby tu zapisywał dane na dysku.
Na oddalonym komputerze należy wykonać coś takiego